Hoe het komt? Misschien door de weinig zomerse zomer. Feit is dat het programma voor ons bezoek aan Nepal in het najaar al bijna klaar is. In ieder geval het deel dat betrekking heeft op de veldbezoeken. Deze worden vooral uitgevoerd door Annette – onze vicevoorzitter – en Ineke – een vrijwilligster die 4 weken met Annette in de regio Timal gaat monitoren. Alle 22 nieuwe bibliotheekjes zullen worden bezocht, evenals een aantal bibliotheekjes waarvan we zeker willen weten dat ze goed functioneren. Er worden tientallen microfinancieringsgroepen bezocht om een indruk te krijgen van het effect van de eerste serie vakopleidingen, waaraan zo’n 1200 vrouwen hebben deelgenomen. Hoeveel vrouwen zijn daardoor een eigen bedrijfje begonnen? Levert dat hun gezinnen ook wat extra inkomen op? Om wat voor soort bedrijfjes gaat het? Wat zijn de problemen waar de vrouwen tegenaan lopen? Allemaal vragen waar je in rechtstreeks contact met de vrouwen de beste antwoorden op krijgt. We zijn heel benieuwd.
Ineke zal in Timal ook toiletten en rookvrije kooktoestellen gaan bekijken. Zijn ze goed gebouwd? Hoe zien ze eruit? Worden ze goed gebruikt en onderhouden?
Afgelopen vrijdag zijn we bij haar geweest en is ze overladen met informatie over de projecten, over wat ze kan aantreffen, waar ze zich op moet voorbereiden, wat we van haar verwachten en ga zo maar door. Arme Ineke, maar ze zei blij te zijn met alle informatie en het bijzonder te vinden dat we zoveel kennis en ervaring met haar delen. Ze voelt zich lid al van de club en kijkt ernaar uit om naar Timal te gaan. Tegen een verblijf van bijna vier weken in het gebied ziet ze niet op. Vier weken lang nauwelijks gelegenheid om je te wassen, steile hellingen op en af, iedere dag Dhal Bhat eten, afwachten hoe (eenvoudig) je slaapplaats is, met de kippen op en van stok ….. Ineke ziet het allemaal wel gebeuren en verwacht dat ze het prima zal kunnen rooien. Wij zijn ontzettend blij met zo’n vrijwilligster! Let op de weblogs in november om te lezen hoe het Ineke vergaat in de bergen en bij de vrouwen van Timal.
Een vakopleiding voor nog eens ruim 1400 vrouwen
In de afgelopen weken was sprake van intensief mailverkeer tussen onze programmamanager in Nepal, Sangram Jit Lama, en de voorzitter van Sāthsāthai. Samen hebben ze een enorme puzzel opgelost. En het resultaat mag er zijn: met een budget van ca. € 18.000,– worden 60 vakopleidingen voor vrouwen georganiseerd. In deze tweede serie vakopleidingen – die in de periode november 2011 – april 2012 zal worden uitgevoerd – is plaats voor in totaal 1452 deelneemsters. Het programma bestaat uit:
. een aantal vervolgcursussen op de eerste serie vakopleidingen (waaraan 1200 vrouwen hebben deelgenomen) over geiten en buffels fokken, biologisch groenten kweken, bijen houden, breien, naaien, borduren en tapijten knopen;
. een aantal nieuwe cursussen, zoals medicinale planten en kruiden kweken, paddenstoelen kweken, fruit telen, voedselverwerking, kippen fokken, zeep maken, bamboe producten maken en patchwork.
Ook is een programma gemaakt voor het opleiden van een aantal experts. Dit zijn zogenoemde train-de-trainers (TOT) opleidingen. De vrouwen die deze opleidingen volgen treden daarna op als trainster voor de vrouwengroepen in Timal. Voor een budget van rond de € 2.500,– volgen in de komende maanden:
. 2 vrouwen een cursus die opleidt tot “animal health worker”;
. 2 vrouwen een expertcursus biologisch groenten kweken;
. 2 vrouwen een expertcursus medicinale planten en kruiden;
. 2 vrouwen een cursus motivator water harvesting en druppelirrigatie;
. 2 vrouwen een cursus zeep maken;
. een aantal vrouwen een cursus expert value chain (hoe organiseer je de keten van producent tot consument?);
. de eerste 30 vrouwen die naar aanleiding van de eerste serie vakopleidingen een druppelirrigatiesysteem of een kas hebben aangeschaft een expertcursus biologisch kweken van off-season groenten.
Tenslotte is ook een programma opgezet voor de 63 microfinancieringsgroepen: naast de maandelijkse trainingen over de ins en outs van microfinanciering worden er in de tweede helft van dit jaar trainingen georganiseerd over onder andere
. marketing en value chain;
. elektriciteit in en om het huis;
. waterharvesting en druppelirrigatie.
We zijn best een beetje trots dat we zo’n tweede programma vakopleidingen voor vrouwen kunnen uitvoeren. En natuurlijk heel er blij dat verschillende sponsors in Nederland dit weer mogelijk maken.
SPAR maar dan anders
Anders dan de naam doet vermoeden heeft de Stichting Projectactie Rheden niets te maken met de bekende grutter. Deze SPAR verstrekt kleine subsidies aan goede doelen stichtingen in de gemeente Rheden. Hoewel de stichting Sāthsāthai gevestigd is in de gemeente Doesburg, hebben we in onze beginjaren een paar keer een subsidie van de SPAR ontvangen. Dat was erg belangrijk, omdat we toen nog weinig ervaren waren met fondsenwerving. Twee weken geleden organiseerde SPAR een avond voor door hen gesponsorde stichtingen om ervaringen en tips uit te wisselen. Een hele nuttige avond. Ook goed om te zien en te horen met hoeveel passie ook anderen zich belangeloos inzetten voor de minder bedeelde medemens ver weg. De verschillen in aanpak en werkwijze zijn groot, maar de grote betrokkenheid hebben we allemaal als gemeenschappelijke noemer.
Samenwerking tussen Sāthsāthai en Microkrediet voor Moeders: 1+1=3
De afspraak is gemaakt: direct na de zomer gaan we proberen spijkers met koppen te slaan in het belang van een gezondere toekomst van de vrouwen en hun gezinnen in Timal. Het uitgangpunt is eigenlijk heel eenvoudig:
- Microkrediet voor Moeders (MvM) wil graag in samenwerking met een Nepalees ziekenhuis (Dhulikhel Hospital) een groot programma gezondheidsvoorlichting realiseren en hun centrale vraag is “hoe bereiken we de vrouwen?”;
- met medewerking van de stichting Sāthsāthai zijn in de regio Timal ca. 3.500 vrouwen georganiseerd in 63 microfinancieringsgroepen, is sprake van een vrouwenorganisatie (STB), inclusief een field coördinator voor de hele regio, en beschikt de regionale STB over 7 women mobilizers die de 9 microfinancieringsgroepen in hun dorp maandelijks bezoeken voor voorlichtings- trainings- en begeleidingsactiviteiten. Deze organisatie van vrouwen kan eenvoudig voorzien in de behoefte van MvM.
In samenwerking tussen STB/Sāthsāthai en Dhulikhel Hospital/MvM kan een voorlichtingsprogramma worden gemaakt voor alle 63 groepen voor een jaar of langer, waarbij voorlichters de maandelijkse bijeenkomsten van de 63 groepen benutten voor voorlichting over een bepaald thema. Door de kennis van MvM/Dhulikhel hospital te combineren met de organisatie van de vrouwen (“van Sāthsāthai”), kan op een eenvoudige manier een groot deel van de vrouwen – en dus een groot deel van de gezinnen – van Timal worden bereikt en worden geïnformeerd over noodzakelijke kennis over gezondheid, preventie van ziekten, voeding, hygiëne, gezinsplanning, etc.
Wij zullen erop aandringen dat de women mobilizers extra getraind worden, zodat zij tijdens hun maandelijkse bijeenkomsten met de vrouwengroepen deskundig genoeg zijn om over thema’s te kunnen doorpraten. En natuurlijk is het belangrijk dat er goed voorlichtingsmateriaal beschikbaar is met veel plaatjes en eenvoudige teksten. Wordt vervolgd in volgende weblogs.
Klaar en bijna klaar
Alle 22 extra bibliotheekjes voor de vrouwen zijn klaar. Het totaal aantal bibliotheekjes is nu 52. Het aantal boeken is in ruim een jaar gestegen van 150 tot ongeveer 340 per bibliotheek. En weer hebben ook de Verenigde Naties via UNIC (United Nations Information Center) een bijdrage in natura geleverd. Rajendra Man Banepali, de national information officer van UNIC in Nepal, mailde ons vorige maand:
“Dear Tanja: Now we are in position to give around 18 hundred reports/books for 22 new libraries. Those reports are almost all in Nepali. Should you require any further assistance, please do not hesitate to contact us. Warm regards.”
Het community House in Narayanthan – dat de zetel wordt van de vrouwenbeweging van Timal, waar cursussen georganiseerd kunnen worden en waar het kantoor van de regionale saving and credit co-operative society (de regionale microfinancieringsbank van de vrouwen van Timal) gevestigd zal worden – is bijna klaar. Het dak zit erop, de muren zijn afgesmeerd met leem en de meubels zijn besteld. Alleen de deuren en de luiken voor de ramen missen nog.
OVOP
We hebben geprobeerd onze programmamanager in Nepal – die toch al erg druk is met de organisatie van al die trainingen en bibliotheekjes en monitorrapportages – te stimuleren om contact te leggen met de voorzitter van de FNCCI (de federatie van Nepalese Kamers van Koophandel en Industrie). Deze heeft bij zijn aantreden in het voorjaar gezegd dat hij zich wil inspannen om in Nepal de zogenoemde “One Village, One Product” (OVOP) aanpak te introduceren. Een methode die in Japan is bedacht en in meerdere Aziatische landen met succes wordt toegepast. Doel ervan is om de gewoonte te doorbreken waarbij (te)veel mensen zich richten op de productie en verkoop van dezelfde producten. OVOP staat juist differentiatie voor, waarbij dorpen of wijken zich onderscheiden in de productie en verkoop van verschillende producten. Binnen een dorp zou sprake moeten zijn van samenwerking en van specialisatie, waardoor kennis toeneemt en steeds efficiënter geproduceerd kan worden en een betere marktpositie kan worden verkregen met betere prijzen per product. Zo’n contact met de netwerken, de kennis en de middelen die daarachter zitten zou een mooie steun in de rug kunnen zijn voor de nieuwe inkomengenererende activiteiten van de vrouwen van Timal. Afwachten maar.
Wilt u meer weten over de activiteiten van de stichting Sāthsāthai in Nepal? Kijk dan eens op www.Sāthsāthai.com.