Over anderhalve week vliegen we alweer naar Nepal. Hoewel we de laatste weken van allerlei projecten monitorrapportages hebben ontvangen (waardoor we een goed inzicht hebben in de voortgang van projecten), gaan we met hoog gespannen verwachtingen. Als we aankomen is het programma van basisvakopleidingen voor de vrouwen in Timal ongeveer afgerond. Sinds december hebben ongeveer 1.000 vrouwen deelgenomen aan een van de 49 verschillende cursussen. Sommige van enkele dagen andere van enkele maanden. De cursussen variëren van kaarsen, wierook, zeep en manden maken tot leren breien, naaien of kleden knopen en bijen houden, groenten telen en geiten, kippen en buffels fokken.
We weten welke cursussen waar zijn georganiseerd en hoeveel vrouwen (met naam en toenaam) eraan hebben deelgenomen en er zijn berichten dat al veel vrouwen ook daadwerkelijk aan de slag zijn gegaan met hun nieuw verworven kennis en vaardigheden. Maar er zijn ook nog heel veel vragen. Zou deze reeks cursussen vrouwen echt stimuleren om nieuwe bedrijvigheid te beginnen en zouden gezinsinkomens daardoor dan echt kunnen gaan groeien? Wat is er aanvullend nodig om nog meer vrouwen op weg te helpen naar nieuwe inkomengenererende activiteiten? Zal er nog een tweede reeks opleidingen nodig zijn? Zullen vrouwen ook samen – in een coöperatief verband – aan de slag gaan, waardoor ze elkaar kunnen ondersteunen en ook wat grootschaliger activiteiten kunnen aanpakken?
We zijn uiterst benieuw naar wat we zullen aantreffen en met welke nieuwe plannen we in mei weer huiswaarts zullen keren.

Gemeenschapshuis en centrum van vrouwenactiviteiten
En natuurlijk zijn we heel erg benieuwd hoe het gemeenschapshuis in Narayanthan er voor staat. De suggestie voor zo’n gemeenschapshuis werd pas tijdens ons vorige bezoek in november 2010 geopperd. Na het nodige overleg hebben we besloten dit initiatief van de vrouwen uit Narayanthan te steunen, omdat dit gemeenschapshuis ook een belangrijke functie kan vervullen als centrale ontmoetingsplaats voor de vrouwenadviescommissie van Timal. We investeren veel in het ontwikkelen van deze vrouwenadviescommissie tot een sterke, regionale belangenvereniging van de vrouwen van Timal. Dat doen we vooral door veel te investeren in capacity building van de voorzitter van de vrouwenadviescommissie, de 7 women mobilizers (een per dorp) en de leden van de vrouwenadviescommissie. Het gemeenschapshuis zal worden benut voor vergaderingen en opleidingen, het kantoortje van de vrouwenadviescommissie zal er gehuisvest worden en waarschijnlijk ook het kantoor van de eind 2011/begin 2012 te realiseren professionele, regionale koepel van de 63 kleine microfinancieringsgroepen van de vrouwen van Timal (een heuse Saving and Credit Cooperative Society/SACCOS). Omdat de loopafstanden in Timal zo groot zijn, zal het gemeenschapshuis ook faciliteiten moeten hebben voor overnachtingen en om te kunnen koken.

De derde tweedaagse conferentie
In de eerste week van april organiseren we weer een tweedaagse conferentie (de derde) met de vrouwenadviescommissie, de women mobilizers en de field coördinator. Daar zullen alle vrouwenprojecten weer de revue passeren en zullen nieuwe afspraken worden gemaakt voor vervolg-vrouwenprojecten. Uiteindelijk willen we bereiken dat de vrouwen van Timal eind 2012 zo goed georganiseerd zijn en zo goed zijn opgeleid (project management, leiderschap, belangenbehartiging) dat ze in staat zijn om zelfstandig hun boontjes te doppen en voor hun belangen kunnen opkomen en dat wij hen met een gerust hart kunnen verlaten.
Pas een jaar geleden – tijdens de eerste tweedaagse conferentie – zijn de bestuursleden van de vrouwenadviescommissie gekozen en zijn de 7 women mobilizers aangesteld. We hadden toen te maken met zeer timide vrouwen waar nog weinig initiatief van uitging. Afgelopen november was dat al volstrekt anders. Tijdens uiterst levendige discussies is toen onder andere het grote programma van basisvakopleidingen voor vrouwen opgesteld. Hoe zullen we ze nu aantreffen? Nog assertiever? Wat zullen de ervaringen met de 49 cursussen voor ruim 1.000 vrouwen voor indrukken hebben opgeleverd? En tot welke nieuwe inzichten, verzoeken en opmerkingen zal dat leiden? We zijn benieuwd.
We hebben geen bevestiging ontvangen, maar nog steeds de stille hoop dat het gemeenschapshuis in Narayanthan al zover klaar is dat de conferentie daar georganiseerd kan worden. Dat zou een mooie symbolische opening zijn van dit centrum voor de vrouwen van Timal. En praktisch gezien bespaart dat een fors bedrag voor de huur van het trainingscentre in Dhulikhel, inclusief de kosten voor verblijf en maaltijden. Dat geld kunnen we beter besteden om de inrichting en de voorzieningen van het gemeenschapshuis op orde te brengen.

Meten is weten
Voor al onze projecten hebben we een monitorsysteem opgezet. Om goed voorbereid aan een volgend bezoek te beginnen krijgen we in de maand voorafgaand aan een bezoek aan Nepal rapportages toegezonden over de voortgang van projecten. Dat betekent ook veel werk, want al die rapportages moeten worden verwerkt en de gegevens moeten worden geanalyseerd. De afgelopen weken hebben we analyses gemaakt van de voortgang van de eerste 30 bibliotheken, van de voortgang van de laatste 32 alfabetiseringsklassen en de 63 microfinancieringsgroepen en van de afronding van het vierde project voor toiletten en rookvrije kooktoestellen (een project voor 1.200 gezinnen). Deze analyses zijn de basis voor rapportages aan de vele sponsors van deze projecten.
Voor ieder van de projecten geldt dat we zeer tevreden zijn over de voortgang en ook over onze uitvoeringsorganisaties; zij doen hun uiterste best. Naast alle tevredenheid leveren dergelijke rapportages en analyses ook vragen op. Die zullen we bespreken met onze uitvoeringsorganisaties en – wat betreft de vrouwenprojecten – met de in de vrouwenadviescommissie vertegenwoordigde vrouwen van Timal. Zo proberen we de projecten op basis van inzicht en medezeggenschap steeds te verbeteren.
Voor wie geïnteresseerd is, een paar cijfers:
. van de 30 bibliotheken zijn inmiddels 1.408 vrouwen lid en hun aantal groeit snel. Ervan uitgaande dat veel van deze vrouwen eerder aan een door Sathsathai georganiseerde alfabetiseringsklas hebben deelgenomen, is 96% van hen ook lid geworden van een bibliotheek. Als wordt aangenomen dat een lid per gezin lid is van een bibliotheek dan heeft 37% van de gezinnen in Timal toegang tot een bibliotheek. Er worden veel boeken geleend en er is aanleiding om volgende maand in overleg met de vrouwenadviescommissie te besluiten over de organisatie van nog eens ruim 20 extra bibliotheken en over uitbreiding van de boekencollectie;
. de laatste 32 alfabetiseringsklassen zijn gestart met in totaal 732 vrouwen. Na een jaar waren er nog 616 vrouwen die regelmatig kwamen (84%). Nu – na ruim 1,5 jaar – is het aantal regelmatig aanwezige vrouwen volgens de laatste monitorrapportages van februari 2011 weer opgelopen naar 684 (93%);
. van de 63 microfinancieringsgroepen zijn 3.212 vrouwen lid. Gezamenlijk hebben zij al een kapitaal opgebouwd van 4.248.006,– Rupees (bijna € 45.000). Dat is al het dubbele van het startbedrag dat Sathsathai in hen heeft geïnvesteerd. Uitgaande van één lid per gezin is ca. 64 % van alle gezinnen in de regio aangesloten; dat betekent dat er ook nog voldoende groeimogelijkheden zijn;
. het project om 1.200 gezinnen te voorzien van een toilet en een rookvrij kooktoestel is tijdig en binnen de begroting afgerond. Weer een bevestiging dat SaBiNe, de lokale uitvoeringsorganisatie, gesmeerd loopt en op haar taak is berekend. Jammer dat ze met al hun kennis en ervaring eind volgend jaar klaar zijn; alle 5.000 gezinnen van Timal zullen dan over een toilet en een rookvrij kooktoestel beschikken.

Weer een cadeautje
Een student van de TU-Twente, Evert van Veldhuizen, stuurde ons zijn onderzoeksrapport “Water harvesting in the rural Hill region of Nepal”. Het rapport geeft een overzicht van verschillende technieken die in Nepal beschikbaar zijn om watertekorten te kunnen oplossen. De boodschap is dat er geen “one fits all” oplossingen bestaan. Altijd zal per locatie bekeken moeten worden wat de oorzaken en lokale omstandigheden zijn en welke technieken toepasbaar zijn. De waarde van het rapport is dat het verschillende beschikbare technieken afzet tegen verschillende omstandigheden.
In de hogere delen van ons werkgebied Timal is tekort aan water een toenemend probleem dat niet alleen de gezondheid van mensen en dieren bedreigt, maar ook bijdraagt aan de toch al zware werklast van vrouwen en kinderen, die vaak uren per dag met een last van 30-50 kilo water onder weg zijn; berg op berg af. Evert toont aan dat alleen heel goed onderbouwde projecten kunnen leiden tot een duurzame oplossing van watertekorten. Voor drinkwater is het opvangen en opslaan van regenwater tijdens de regentijd om watertekort in de droge tijd te overbruggen een goede en te weinig benutte optie. Voor irrigatie en hogere opbrengsten van de karige grond zal gekeken moeten worden naar heel andere opties. Een opvallende waarneming van Evert is dat er grote verschillen zijn tussen dorpen, die niet alleen worden verklaard uit de aan-/afwezigheid van geld of lokale tradities. Kennis en de mate waarin een samenleving open staat voor vernieuwing vormen een belangrijke voorwaarde voor succes. We willen gaan bekijken of het zinvol is om SaBiNe de mogelijkheid te geven zich te bekwamen in oplossingen van watertekorten en kennis te laten maken met waterkennisinstituten in Nepal.

Volgende bijdrage
Onze volgende bijdrage aan dit weblog zal uit Nepal komen. Blijf ons volgen!

Wilt u meer weten over de activiteiten van de stichting Sāthsāthai in Nepal? Kijk dan eens op www.Sāthsāthai.com.